Dionizy Maliszewski
|
Pseudonimy używane: Jerzy Rawczyn, (MAL)
POETA, PUBLICYSTA, DZIAŁACZ KULTURY Dionizy Maliszewski urodził się 14 marca 1931 r. w Ostrołęce, syn Antoniego Maliszewskiego i Aleksandry z Lasińskich. Ojciec był nauczycielem min. w Myszyńcu, Goworowie i w Ostrołęce (na osiedlu Stacja). Podczas okupacji niemieckiej w 1940 r. ojciec został aresztowany i uwięziony w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu, gdzie zginął 15 października 1941 r. D. Maliszewski wraz z rodzeństwem okres wojenny spędził u dziadków w Goworowie, gdzie ukończył również szkołę podstawową. Po wojnie powrócił do Ostrołęki i rozpoczął naukę w tutejszym Liceum Ogólnokształcącym. Debiutował w 1950 roku na łamach czasopisma Sztandar Młodych (Nr 11 z 1950 r.), gdzie zamieścił swój wiersz pt. Agitator pokoju. W Liceum był współredaktorem szkolnej gazetki Promieniści opozycyjnej w stosunku do zetempowskiej Naszej Gazetki. Był współorganizatorem koleżeńskich spotkań, na których min. dyskutowano na tematy literackie i społeczno – polityczne. Działalność ta została uznana za próbę obalenia “przemocą ludowo – demokratycznego ustroju Państwa Polskiego”. Niemal w przeddzień matury został wraz z 8 kolegami aresztowany i po publicznym procesie skazany wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie (13 sierpnia 1951 r.) na karę 5 lat więzienia, która została skrócona do lat trzech i zamieniona na pracę przymusową w kopalni.1 W latach 1954 – 1956 odbył służbę wojskową pracując również w kopalniach. W 1957 roku zdał maturę w Liceum Ogólnokształcącym dla Pracujących a rok później rozpoczął zaoczne studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, które przerwał po dwóch latach ze względów zdrowotnych. Pierwszą pracę podjął w Polskich Kolejach Państwowych w Ostrołęce (w 1956 r.) jako pracownik umysłowy. W 1964 r. powierzono Mu kierownictwo Domu Kultury Kolejarza. Pod koniec następnego roku został kierownikiem Domu Kultury Ostrołęckich Zakładów Celulozowo – Papierniczych, którą to funkcję pełnił do końca życia. Był znanym i cenionym działaczem kultury i propagatorem kultury kurpiowskiej, inicjatorem i organizatorem wielu imprez kulturalnych. Pełnił wiele funkcji społecznych w licznych organizacjach. Wielokrotnie był radnym Miejskiej Rady Narodowej i Wojewódzkiej Rady Narodowej w Ostrołęce. Działał aktywnie min. w Mazowieckim Towarzystwie Kultury (członek Sekcji Literackiej), Towarzystwie Przyjaciół Ostrołęki, Towarzystwie Kultury Teatralnej. Był inicjatorem ostrołęckiego życia literackiego. W latach sześćdziesiątych założył przy Domu Kultury OZCP Koło Prób Literackich, które stało się zalążkiem Grupy a następnie Klubu Literackiego Narew. Współorganizował spotkania literackie, konkursy recytatorskie dla młodzieży, konkursy poetyckie oraz Kurpiowskie Dni Literatury. Praca literacka stanowiła bardzo ważny rozdział w jego życiu. Dwa wydarzenia inspirowały Maliszewskiego jako poetę. “Jest to dzieciństwo, które [...] przypadło na okres wojny i okupacji, oraz kultura ludowa regionu kurpiowskiego. To są dwie fascynacje, które nadal inspirują moją skromną twórczość poetycką”2. Ta skromna twórczość poetycka to 9 tomików poezji oraz kilkaset wierszy drukowanych w licznych czasopismach min. w Sztandarze Młodych, Nowej Wsi, Tygodniku Kulturalnym, Słowie Powszechnym, Kamenie, Barwach, Życiu Literackim, Poezji, Literaturze, Zielonym Sztandarze, Kurierze Podlaskim, Warmii i Mazurach, Trybunie Mazowieckiej, Tygodniku Ostrołęckim, Kontrastach oraz w licznych almanachach i antologiach. Dionizy Maliszewski jest również autorem opowiadań; kilka z nich zostało opublikowanych na łamach prasy. Pozostawił w rękopisach wiele wierszy, antologię poezji o Ostrołęce i Narwi, autobiograficzną powieść pt. Przed wyrokiem (zawierającą wspomnienia z lat młodzieńczych). Jako poeta wszedł do historii polskiej literatury współczesnej. Na uwagę zasługuje jego działalność edytorska. Był inicjatorem i głównym redaktorem almanachów ostrołęckich poetów: Z kurpiowskiej niwy (1974), Arkuszy poetyckich Grupy Narew (1975), Jednodniówki Klubu Literackiego Narew (1981) i większości tomików, wydanych nakładem Klubu Literackiego Narew. Był autorem kilkudziesięciu publikacji, szkiców i recenzji, które ukazały się na łamach prasy krajowej i regionalnej. Tematyka tych artykułów dotyczy głównie kultury i spraw społecznych naszego regionu. Był członkiem Związku Literatów Polskich od lutego 1979 roku. Wyróżniony min. odznaką “Zasłużony Działacz Kultury”, odznaką “Za zasługi dla województwa ostrołęckiego”, Złotym Krzyżem Zasługi. Zmarł 22 sierpnia 1988 r. w Warszawie. Pochowany na ostrołęckim cmentarzu parafialnym.
W piątą rocznicę śmierci poety Wojewódzka (obecnie Miejska) Biblioteka Publiczna w Ostrołęce ogłosiła Ostrołęcki Konkurs Literacki im. Dionizego Maliszewskiego pn. “...I chcę tej ziemi być wierny...”.W 1997r. Konkurs został podniesiony do rangi ogólnopolskiej. Współorganizatorami Konkursu są Stowarzyszenie Przyjaciół Bibliotek i Książki i Towarzystwo Przyjaciół Ostrołęki.
WYDAŁ TOMIKI POEZJI: - Rzeźbione w bursztynie.- Warszawa, 1967
UDZIAŁ W PUBLIKACJACH ZBIOROWYCH (wybór):
O Dionizym MALISZEWSKIM i jego twórczości (wybór):
1 Wyrok został uchylony Postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dn. 25 lutego 1992 r. 2 Wypowiedź D. Maliszewskiego w Ankiecie Poetyckiej na łamach Poezji (1988 nr 3 s. 98 –99)
|
|






















